قطعه ی مرگ _ بلوک رهایی _ شماره ی هنر

چه هوده گی

rahart — Sat, 13 Sep 2008 19:21:34 GMT

چه هوده
باری خلایق که اندیشه هم بزایند
چه هوده
انسان تف مالی کف دست زه دگی
یا همان زنا دگی
آوارگی
با فن دگی
باربندگی
یار دندگی
و گی
وگی

ره آ 87623

به لجنآبستن آزاد

rahart — Fri, 27 Jun 2008 16:29:01 GMT

آ زاد آزاد آزاد مازاد آمد آدم مازآدم به لجن بسترهای آبستن گناه دو طرفه و شرم نکردن از بی طرفی آزاد به لجنآبستن آزاد خطه ی ممکن ها هنوز آباد نشده ست نا ممکن ها خوانا ترند و من انسان نجیب جانشین آقای خدا با کروات چاقو چنگال اتو شده عجیب پای منقل بریان ماهیچه های از استخوان کشته هستم خط ممکنآباد بشرم و کاکل زهرم کابل قاموسم ناموس نوردی و بچه دزدی کباب غیرت و هویت کبریت شر کاکل زهر ملودرام سردرگم هستی فقط عشق را کم دارد وزمین هر روز به پای روزه ی بی افطار تمدن کوچکتر می شود زمینروزه تا کشتی ناخداست پیداست نا بنوازید و بشورید کین گنبد هستی از دم رستی همه به مستی نواشورهرمستی بی تعارف سگ نگهبان تاریخ شدیم خوب گاز می گیریم خوب بهانه به دد دانش می بریم اد و اتفال گلایه ها جنون در فیها خالدون دانشی کز تک تک تک سلولی ها طرد شده ست سگ نگه گازدان بس کنید..... آدم یعنی معنی ره آ 138744

گاف رده یا ها

rahart — Tue, 24 Jun 2008 11:46:24 GMT

قفل شده
دک شده
بی گناه بغضی که حک شده
بی گناه
عمری که
سگ شده
اشک بی محور
گریه ام نمی گیرد
باور
اجالتی
ملتفتی
گاف رده یا ها

طلسم است
بسته است
های مرگ
های
به گاف تو دخیل بسته ام
دیه ی فسرده دلی که به چشم رحم نکرد
و ساکت
وجدان را
تسکین ترکیدگی زخم ها هم نبود
کسی

خشک سالی چشمان هیشمه گودخون افتاده ام
خشکی گریه میکنم
سد کرده است
تاول کویر
رود افسانه ای خروشانی را که روزگاری گریه پرت می کرد
مهار این سیلاب چگونه مهیا شد
گودخون سد

ره آ 138742

گمخون

rahart — Mon, 09 Jun 2008 20:36:31 GMT

گم شو
خون در خفه
به دستان خودم
گریبانت را خواهم از هم شکافت
گمخون

به درک واصل شو
متکدی عشوه های توست زمین
و من
می کوبمت
می درمت
به گیسوان همیشه خیست چنگ انداخته
و دراز کش در خیابان هستی چون فاحشه ی مالنا
درک تو کو در

حالم خوش نیست
نه
خوشم که پندارم رجز موءجز خوانیست
چاووش خوانی مرگ ابتکار من است
و حواله دادمت
زندگی به خود زندگی
که از پریشی به پریشی گرایی

من صد غریبه
منادی صدایی غریبه ام
می شنوی
اما محل نمی دهی
گرگها آواز می خوانند
او
او
او
عقل موش ها فقط برای سوراخ ها می تپد
من صد غریبه غریبه ام

گوش ها تان را بگیرید
پس خوف لرزه های زن دگی
رعشه گاه ابدی ما شدست
به کلامی آغشته شدیم
پهناور پهن این کلام
پسخوفلرزن

منشی بد قواره اش جار نزد
فاحشگی بی چاره ست از گمنامی
نفرین شدم به اجاق گاز فر دار دوشیزه رستگار
با شمعدانی های دودکشیده وار
و دامن همیشه راز دارش
پنهان پتیاره گی هایش
آهسته آهسته بد گمانی رسوخ کرد
و لا لم کرد
ای ملال
رام نشدم
فقط
به سیس گفتنش
سیس س س س س س س س
سیر شدم

ر ه آ 87316

دوتابویره

rahart — Wed, 28 May 2008 08:53:04 GMT

زور
نر
زورنرزن
سنجاق کندم
هم ببنددم
چشم از من بر ندار
زن
رجز خوان و بان و جان
به پستو نرفته بدنم
زن مدام مزاحمم
زن
پیش گوش ت
پیچم مزن
زن حب الدنیا
مرد حب الموءنث
دودایره ی بی وزن
دودایره ی جهت و جمع
دودایره نمی دانم چگونه در هم فرو
دو دایره ی مسخ
دوتابویره ی رستگاری در عروج تاریک عقربه ها
دو دایره ی ظلم به چاله و مچال
دو دایره
چهار در چهار هشت
زن
زمان زوزه ی دیدار
زن
نه ها یت حوصله برای دوزیدن وصله های دو جهان
زن
لشگر کش نبردی که هیچ نری را رو به مقاومت نیست
ملتفتیم
زن پرستی و نرمستی
این حادثه است
تا هست
زن منه ها

یک کجاست
دو چه راست
اشهد ان لا اله الا الموء نث است
اشهد ان الموءنث رسول الخلق است
حی علیالموء نث است
حی علی خیر العمل است
لا اله الا الموء نث است
این سرمایه ی مردمیست که مرد نیستند
و خدا راهم گر مونث بود پرده می دریدند
وانگاه که پشیمان شدند درمان شدند آنان که آن بودند به جز این

جزوه ی شیطان را ازته گرفتند و لی یا قطع شد
ره آ 8736

شه عادت

rahart — Sun, 25 May 2008 21:46:43 GMT

نمی خواهم همه چیز را بدادنم
بدانم
گور پوفی یوبوست
نیچه که چه
گواراست
فرآیند تف سر بالای هاپو فروید
سرنوشت زاویه ی کج دار بین
دیوث خاطرات چخ پوف
قصه ی کفر پز
فران سه بازک های مجازی
هندل کپل مستر های پسته خور
کوچ مارکو چلوخروشت
عطر مگس های عینک کلفت
پوتف چخه مارمگسکف

سیس
عدم
مقایسه نخوانده
معادله چرند و پند
صحیفه ی قلم دندان شکسته های مجادله پسند
سیمجدل

بالای منبری نشستم
محکم هه
لبیک یا اشهد
لعن علی عدوک یا موت
ری موو
منحکملبیک الموت
...

ره آ 8732

غمبزک

rahart — Tue, 13 May 2008 21:43:35 GMT

این کوچه ها
خیابان ها
مسافر پرستند
نه پناهنده می گیرند
و نه پناه گاه می شوند
فقط از دار دنیا میله های بلند دارد
شهربند

نکند صندلی ها جوان شده اند
نکند خانه ها گرم شده اند
نکند که خدا مرده ست
که هر پیر چیزی زباله ست
مدرنیته ی سنت

درد ی می کشم که معنی ندارد
جایی ندارد برای باز شدن
ترکیدن
انفجارها ی بزرگ
مرهون فرماند گان بزرگ
روسپی روح

بزک غم
گریه شده
بغض محتوای شکل شده
غمبزک

خائنم
اگر دیر بگویم
که جهان
مطب درد
که به درد درد غم هم نخورد
فاجعه از قلم افتاد
سوالم...
گسل درد
غم
مادردارد؟
.....

هاپ هاپیو

rahart — Sun, 11 May 2008 16:19:19 GMT

نزیکتر
نزدیکتر
آنقدر که عدسی کور شود
از این همه بینایی بکر

از گوش مثلثی ها
تا اقتباس عمیق شنیدن
در سرسماورترین سر سام های عالم
نگاه به کودک صدای خش خش بید و امید

از گربه ها یاد گرفتم که عیادت کنم
عبادت کنم
تک تک خانه ها را
صله رحم کنم مادر بزرگ های تنها را
و وحشی کنم
موشهایی را
که فقط جویدن سنگ را می شناسند

به عادت زشتم
افتخار می دهم که هر دست نشسته ای
نوازشم کند
تا رحم هنوز باشد

بخشندگی را می آموزم به لباسی که هرگز جیب هایش نبخشوده ست
و کلاهی که هرگز سر و ته نیافتاده ست
و می خورم از کاغذ های ساندویچی که برایم لطف می کنند
و شاید هم ایثار
می خورم و نگاه می کنم که نیش های زهر دارشان
لحضه ای انگار
خویش را نیش می زنند

وا پس می افتند
آن وقت که می غرم
از جا پرتاب می شوند
و با لنگه لنگه لکنت زده وحشت
به من زخم دشت

از گربه ها می آموزم
که قناعت کنم تنهایی را با سطل زباله
با نایلونهای سیاه
و گاه رو پیاده های ساکت و راکد
وباز
می آموزانم که پلشتی مال شماست

از گربه ها می آموزم
که بو بکشم
جای جای لرزه های اندام را
وبه غریبه مرز حرمت را
نشانی بدهم

از گربه ها می آموزم
که به شهر
فقط عادت کنم
از گربه ها می آموزم
که به آدم
فقط عادت کنم
از گربه ها می آموزم
که فقط زندگی را فقط
غارت کنم از بودن

از گربه ها می آموزم
که به سگ ها باج دهم
که فقط سگ باشم و بس
هاپ هاپیو
هاپ هاپیو
از گربه ها می آموزم
که فقط سگ باشم و بس
هاپ هاپیو
هاپ هاپیو
.......
و چنین شعر بنویسم
که فقط سگ باشد

ره آ 87218

هاپ هاپیو

rahart — Sun, 11 May 2008 16:18:35 GMT

عذر می خواهم که آفریده شدم

rahart — Fri, 09 May 2008 09:13:06 GMT

عذر می خواهم
که آدمم
همانند شما

عذر می خواهم
که نفهمم و نفهم آفریده شدم
عذر می خواهم که آمدم
و ماندم هنوز

عذر می خواهم
که می نویسم
و شما نمی خوانید
عذر می خواهم
که نمی دانم کلمه حرمت دارد
و ننویسم جز برای خدای نوشتن
ونخراشم با قلم و حک نکنم زبانم را

عذر می خواهم
که صدایم بلند است
و حرف می زنم
از چیزی که برای شما حقیقت ندارد

عذر می خواهم
که می ترسانمتان
و شکلک در می آورم برایتان
همانند شیطان

عذر می خواهم
من کودنم و شما عاقل

عذر می خواهم
که جاهل شدم به دست خودم

عذر می خواهم
از اینکه هستم
و پستم

عذر می خواهم
که مرگ آمد
من گرفتارش شدم
و پیامبر شدم

عذر می خواهم
که خدایی هست
و نمازی هست
عذر می خواهم که دین هست

عذر می خواهم
که نمازهایم بی رکعت است

عذر می خواهم
مسلمانم
مسیحی ام
کلیمی ام
وبه بودیسم عشق می ورزم
در عین حال کافرم و
به کفر هم ایمان ندارم و
هیچ چیز همه چیز است و همه چیز هیچ چیز

عذر می خواهم
که یادم ندادند چگونه برای احساس خودنمایی کنم
و بدزدم مخ هنوز نشسته ی دختران حراجی ها را

عذر می خواهم
که سکوت واجب است
و شلوغی بالغ
گدایی حلال

عذر می خواهم
که مثل شما نمی خورم و
نمی کنم و
نمی اندیشم

عذر می خواهم
که تا21 سالگی نمی دانستم
که مرد فرو می رود در زن
تا من شوم از این ادرار شهوت

عذر می خواهم
پشکل وار افتادم از جایی که حفره ی اخراج است

عذر می خواهم
که گناهکارم
عذر می خواهم
غلط کردم
خوردم
که از شما بد گفتم
شما
مردمان

و بازغلط کردم
اگر گفتم خدا بی تقصیر است
غلط کردم

آدامس چسبیده به تورفتگی های عمیق مغز را فقط با خود مغز می توان متلاشی کرد.

ره آ 87217